- Interieur
Achter een gesloten poort, langs een kronkelend pad door een langgerekte binnenplaats, ontvouwt zich een verborgen familiehuis met aan het einde een weelderige tuin, een onverwachte en bijna on-Parijse typologie. Midden in het bruisende, dichtbevolkte 11e arrondissement ligt dit huis als een stille enclave: een oase van rust, ontworpen door het Duitse bureau Holzrausch. Het is een architectonische rapsodie in hout, die zich bewust afzet tegen de hectiek van de stad.
De bewoners ontdekten Holzrausch via internationale designpublicaties en benaderden de studio voor een totaalconcept. Vanaf het begin stond één ambitie centraal: het creëren van een kalme, tijdloze leefomgeving, ver weg van vluchtige trends en de visuele drukte van zogenoemde “Instagram-interieurs.” De opdrachtgevers—een voormalig fotomodel en galeriehouder, en haar eveneens creatieve partner—vonden in Holzrausch een geestverwant: een bureau dat bekendstaat om eenvoud, materiële eerlijkheid en ambachtelijke kwaliteit. 
De verbouwing, gestart in de nadagen van de pandemie, was ingrijpend: circa 80 procent van de bestaande structuur werd gesloopt. De betonnen vloeren bleven behouden, terwijl de gevel opnieuw werd opgebouwd en nieuwe daklichten werden toegevoegd. Omdat alle ramen van het L-vormige gebouw naar de binnenplaats zijn gericht, werd daglicht van bovenaf een essentieel ontwerpinstrument. Dit leidde tot het meest bepalende element van het huis: een centrale, golvende, sculpturale trap die als ruggengraat door alle verdiepingen loopt en het licht diep de woning in trekt. De trap, vervaardigd in een gespecialiseerde werkplaats in Beieren, is uitgevoerd in hetzelfde verfijnde eikenhout als de wandpanelen en het maatwerkmeubilair. 
Er werd bewust gekozen voor een Japanse zen-benadering: geen decoratie, geen kunst, alleen ruimte, proportie en materiaal
De woning beslaat vier verdiepingen, inclusief een kleine kelder, en omvat circa 3.800 vierkante voet. De plattegrond is helder en sociaal: bij binnenkomst ontvouwt zich links een salon en rechts een keuken met een lange gemeenschappelijke tafel. Grote deuren verbinden het interieur met de tuin, waardoor binnen en buiten naadloos in elkaar overlopen. Het huis biedt ruimte aan een gezin van vier en werd na anderhalf jaar bouwen betrokken in 2023. 
Het interieur wordt gekenmerkt door een strikte beperking van materialen: eikenhout, pleisterwerk, steen en roestvrij staal. Meubilair is grotendeels ingebouwd, verlichting discreet verzonken. Ondanks de nauwe band van de bewoners met kunst, is bewust gekozen voor een Japanse zen-benadering: geen decoratie, geen kunst, alleen ruimte, proportie en materiaal. Het resultaat is een huis dat niet schreeuwt, maar fluistert—een tijdloos toevluchtsoord waar rust en aandacht vanzelfsprekend worden. 
Interior design by Holzrausch Studio
Photography by Salva Lopez
Text by Elke Aerts