- Kunst & design
- Overige
Els Bijnens woont en werkt in Zutendaal, België, waar de natuur zowel decor als stille partner is in haar artistieke praktijk. Met een achtergrond in interieurarchitectuur, beeldhouwen en tekenen overspant haar werk meerdere disciplines, maar wordt het verenigd door een diepe gevoeligheid voor materiaal, vorm en proces. Gedurende de afgelopen drie decennia ontwikkelde ze een eigen visuele taal, geworteld in aanraking, toeval en aandacht voor datgene dat vaak over het hoofd wordt gezien.
Haar praktijk groeide voort uit jarenlange samenwerking met lokale ambachtslieden, waarin ze haar benadering van textuur, kleur en ruwe materialen verfijnde. Deze basis in vakmanschap blijft haar werk voeden, maar niet langer alleen in dienst van functionaliteit. In haar huidige oeuvre — variërend van assemblages en sculpturale objecten tot kwetsbare gestikte collages — wordt materiaal niet simpelweg gebruikt, maar toegeworpen aan dialoog. Ze werkt met wat er al is: weggegooide stoffen, houtresten, gebruikte doeken. Deze materialen dragen verhalen en emoties onder de oppervlakte, en haar rol is om te luisteren, te herschikken en ze stilletjes opnieuw te vertellen. 
Elke serie onthult een ander aspect van dit proces. Backfaces markeerde een verschuiving van conventioneel schilderen door de achterkanten van gebruikte doeken te gebruiken als oppervlak voor nieuwe ruimtelijke composities. What the Fluff haalt textiel uit het kader en creëert zachte, gelaagde werken die aan huid doen denken — tactiel, absorberend en levendig. Haar kennis van houtbewerking wordt ingezet bij Into the Woods om poëtische constructies te bouwen uit gerecycled hout, waarvan velen architecturale vormen echoën die ze op haar reizen tegenkwam. Family Portraits duikt in persoonlijke en culturele herinneringen en combineert dierenhuiden met natuurlijke materialen om na te denken over vrouwelijke identiteit en generatierollen. Skyscapes laat fotografische processen zien op ongebruikelijke dragers, die vluchtige, kosmische landschappen suggereren. En in Paperworks roepen gestikte en gescheurde witte composities stilte, tijd en de sporen van de hand op.
Gefragmenteerde randen, zichtbare naden, vervaagde oppervlakken: allemaal herinneringen dat wat ooit gebruikt en vergeten was, nog iets te vertellen heeft
Wat deze werken verbindt, is een ethiek van zorg voor materialen, verhalen en de stille veerkracht van het onopgemerkte. Het werk van Els Bijnens verzet zich tegen onmiddellijkheid, en bevordert langzaam kijken en subtiele verschuivingen. Gefragmenteerde randen, zichtbare naden, vervaagde oppervlakken: allemaal herinneringen dat wat ooit gebruikt en vergeten was, nog iets te vertellen heeft. Haar kunst gaat niet over transformatie in traditionele zin, maar over herkenning. Door fragmenten opnieuw samen te voegen, herinnert ze ons om te pauzeren, opnieuw te kijken en misschien wel te herinneren. 
Benieuwd naar meer? Lees dan zeker ons boek ‘Craftswomen’!
Photography by Renaat Nijs and Franka Verbruggen
Text by Carolien Depamelaere